زندگی به من آموخت که چگونه گريه کنم

امّا گريه به من نياموخت که چگونه زندگی کنم

تو نيز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم

 امّا به من نياموختی که چگونه فراموشت کنم

 عشق را  در چشمانم میخواندی

                   اما هیچگاه آن را نمی دیدی

                    تا آن هنگام ........... آن هنگام که

           چشمانت را بستی و من برای اولین بار بوسیدمت

                           آری .......... آری

                     حالا دیگر بی اختیار میگریستی و

         با نگاهت میگفتی که عشق را دیده ای.... عشق را دیده ای

تو زندگيت دنبال كسي نباش كه باهاش بتوني زندگي كني

دنبال كسي باش كه نتوني بدون اون زندگي كني

درون سينه نگنجد غمی که من دارم
خوش است با غم دل عالمی که من دارم
سرشک ديده بيان کرد ماجرای دلم
چه اعتبار بر اين محرمی که من دارم
ا ز آن گلی که برويد ز خاک من پيداست
زهجر لاله رخان ماتمی که من دارم
بسوخت جان حريفان ز گرمی سخنم
عجب که در تو نگيرد دمی که من دارم
مرا به گريه چه حاجت که رونقی ندهد
به برگ زرد رخم شبنمی که من دارم
بيا و بر دل من رحم کن که از تنگی
در او قرار نگيرد غمی که من دارم